กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 108 คุกเข่าขอขมาต่อบุตรีข้า
ขณะที่โหลวมู่ไป๋กำลังยื่นมือจะชักกระบี่ เย่ชิงหานกับยอดฝีมือขั้นราชันกระบี่ผู้เป็นหัวหน้าคนหนึ่งของตระกูลหลิงกำลังจะก้าวออกมาพูด หลานซือก็พลันเดินไปยืนเบื้องหน้าโหลวมู่เยียน
“ผู้อาวุโสซิน โหลวมู่เยียนเป็นศิษย์ของสำนักศึกษาแห่งจักรวรรดิ ทั้งยังเป็นยอดฝีมือในชนรุ่นเยาว์ของแคว้นเยี่ยนโจว นางยังเยาว์และมีนิสัยหุนหัน หากมีสิ่งใดล่วงเกินผู้อาวุโส ขอผู้อาวุโสโปรดให้อภัย อย่าได้ถือสาผู้น้อยเช่นนางอีกเลย”
จากนั้นเขาสะบัดแขนเสื้อเบา ๆ คลื่นพลังล่องหนสายหนึ่งก็สลายแรงกดดันสุดท้ายที่ปกคลุมโหลวมู่เยียน ใบหน้าหล่อเหลาสง่างามยังคงมีรอยยิ้มอ่อนโยน ดูแล้วเป็นสุภาพบุรุษผู้ถ่อมตนดุจหยก