บทที่ 98 ซาบซึ้งและหวั่นไหว

บทที่ 98 ซาบซึ้งและหวั่นไหว

ภายในรูปสลักน้ำแข็ง ชายหนุ่มรูปงามหลับตาแน่น สีหน้าสงบนิ่ง ทว่าความองอาจอหังการอันติดตัวมาแต่กำเนิดยังคงแผ่ซ่านให้เห็นผ่านพลังเหมันต์

ดวงตาโหลวมู่เยียนเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง นางกัดริมฝีปากล่าง ก่อนถามโม่เยี่ยนอย่างยากลำบากว่า “เขาแช่แข็งตัวเองหรือ?”

“ใช่ เมื่อครู่เขาเกือบควบคุมตัวเองไม่อยู่ ตอนที่ใกล้หมดสติก็แช่แข็งตัวเองไว้” น้ำเสียงสงบนิ่งของโม่เยี่ยนแฝงความเลื่อมใสอยู่เล็กน้อย

“หมิงซิว!” โหลวมู่เยียนกำโอสถสร้างรากฐานไว้แน่น พลางพึมพำเสียงต่ำ

หัวใจนางสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ชายผู้นี้ถึงกับทำร้ายตัวเองและแช่แข็งตนไว้เพื่อไม่ให้ทำร้ายนาง การกระทำเช่นนี้ หากควบคุมไม่ดี ก็ไม่ต่างจากการฆ่าตัวตาย