บทที่ 95 ระเบิดตนเอง

บทที่ 95 ระเบิดตนเอง

คางคกน้ำแข็งกระเด็นออกจากผนัง ร่างของมันค่อย ๆ หดเล็กลงทีละน้อย

มันมองไข่มังกรเจียวในกรงเล็บอย่างมืดมน ก่อนตัดสินใจเด็ดขาดแล้วเหวี่ยงไข่ทิ้งอย่างแรง ร่างของมันหดเหลือขนาดเท่าฝ่ามือทันที ทั้งยังค่อย ๆ เลือนรางลง จนกลายเป็นโปร่งใสประหนึ่งหายไปจากห้วงมิตินี้

เจียวเหมันต์ชาดเห็นไข่มังกรเจียวลอยไปกระแทกผนังอย่างแรง มันคำราม พยายามดิ้นรนลุกไปช่วย ทว่าน่าเสียดายที่ร่างกายถูกอสนีบาตทัณฑ์สวรรค์ทำลายจนถึงแก่น พลังอสูรในกายหมดสิ้นแล้ว ขยับไปได้เพียงไม่กี่ก้าวก็ล้มลงกับพื้น ได้แต่มองไข่มังกรเจียวด้วยแววตาเจ็บปวด