กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 87 เตรียมเล่นงานคน
เมื่อได้ยินคำพูดอวดดีของโหลวมู่เยียน คนรอบตัวเด็กหนุ่มต่างขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว
“โหลวมู่เยียน อย่าคิดว่าเจ้าสังหารสัตว์อสูรขั้นห้าได้แล้วจะเก่งกาจนัก ทั้งยังพูดว่าจะไม่เหลือขนสัตว์อสูรให้พวกเรา หากเจ้ามีความสามารถจริงก็ทำให้ดูสิ มัวแต่คุยโวอยู่ทำไม”
หยุนเกอมีสีหน้าไม่พอใจ กล่าวประชดว่า “พวกเรามาเดิมพันกันดูว่าแท้จริงแล้วใครจะแพ้”
ท่านอาหญิงของโหลวมู่เยียนเป็นฮองเฮาในวังหลวง กดเสด็จแม่ของนางไว้เหนือกว่า บัดนี้แม้แต่เจ้าเศษสวะน้อยแห่งตระกูลโหลวยังมีพลังเหนือกว่านาง ความแค้นเก่าผสมกับความแค้นใหม่ทำให้หยุนเกอชิงชังโหลวมู่เยียนอย่างยิ่ง
โหลวมู่เยียนหัวเราะเบา ๆ พลางเลิกคิ้ว “เจ้าเป็นคนพูดเองนะ”