บทที่ 84 ปราณหลอมกายา

บทที่ 84 ปราณหลอมกายา

หลังทุกคนแยกย้าย โหลวมู่เยียนทักทายโหลวมู่ไป๋แล้วเดินไปนั่งขัดสมาธิบนต้นไม้ใหญ่ที่มีกิ่งใบหนาทึบ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากด้านนอกกระท่อมไม้

นางหลับตาทั้งสองข้าง ปล่อยให้พลังวิญญาณโคจรทั่วร่างหลายรอบใหญ่ จิตใจและร่างกายเข้าสู่สภาวะว่างเปล่า เวลาหนึ่งคืนเพียงพอให้นางใช้เลื่อนระดับ

ปราณวิญญาณสายแล้วสายเล่าจากทั่วทุกทิศทางพุ่งเข้าสู่ร่างนางอย่างรวดเร็ว ปราณสีเขียวจาง ๆ โอบล้อมจุดตันเถียน เปี่ยมด้วยพลังชีวิต

บนท้องฟ้าเหนือศีรษะ เมฆวิญญาณจับตัวรวมกันเป็นกลุ่ม สายฟ้าฟาดลงจากเมฆวิญญาณ กระหน่ำลงบนเส้นลมปราณทุกเส้นของโหลวมู่เยียน ปราณวิญญาณหลอมขัดเกลาร่างกายของนางไม่หยุด