บทที่ 67 แย่งชิง

บทที่ 67 แย่งชิง

หลังจากเบียดเข้าไปแล้ว โหลวมู่เยียนก็เห็นชายวัยกลางคนผู้หนึ่งที่แต่งกายมอมแมมตั้งแผงอยู่ตรงหน้า บนแผงมีศิลาผลึกสำหรับหลอมอาวุธเวทกองหนึ่ง ท่ามกลางนั้นมีหินสีเทาหม่นขนาดเท่าฝ่ามือก้อนหนึ่งสะดุดตานาง

“ซื้อหินสีเทาหม่นก้อนนั้นมาให้ได้ ต้องซื้อมาให้ได้” เสียงร้อนรนของโม่เหยียนดังขึ้นในทะเลจิตสำนึกอีกครั้ง

โหลวมู่เยียนใช้นิ้วแตะแผ่นหลังของสัตว์ตัวน้อยในอ้อมอกเบา ๆ เพื่อปลอบมัน พร้อมส่งสัญญาณว่าตนรู้แล้ว

โหลวมู่เยียนตั้งใจฟังบทสนทนาของคนรอบข้าง แล้วก็ได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์จากคำพูดของพวกเขา