บทที่ 65 นครเหมันต์

บทที่ 65 นครเหมันต์

“โหลวมู่เยียน” ฉืออี้เซวียนอดตะโกนเสียงขุ่นขึ้นมาไม่ได้ ในดวงตามีอารมณ์มากมายพลุ่งพล่าน

เขาไม่เคยถูกใครปฏิเสธเช่นนี้มาก่อน ทั้งยังอยากหันหลังจากไปในทันที ความอับอายเช่นนี้เป็นครั้งแรกในชีวิต

ทว่าเขากลัว กลัวว่าหากจากไปแล้ว ระหว่างเขากับโหลวมู่เยียนจะไม่มีทางเป็นไปได้อีก เขามักใจเย็นและมีสติปัญญา แต่ตั้งแต่ตกหลุมรักโหลวมู่เยียน นางก็ทำลายเหตุผลทั้งหมดของเขาจนสิ้น

เมื่อนึกถึงโหลวมู่เยียนคนเดิมที่เคยรักเขาอย่างต่ำต้อยและทุ่มเทเงียบ ๆ ขณะที่เขากลับดูแคลนความรักเช่นนั้น ยามนี้เมื่อทั้งสองสลับตำแหน่งกัน เขาถึงได้รู้ว่าตนทำเกินไปเพียงใดในตอนนั้น

“ต่อไปข้าจะดีกับเจ้าให้มาก ข้าสัญญา” ฉืออี้เซวียนไม่อยากปล่อยมือ และตอนนี้ก็ปล่อยมือไม่ได้แล้ว