บทที่ 56 ทำลายจุดตันเถียน

บทที่ 56 ทำลายจุดตันเถียน

โหลวมู่เยียนมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน นางเก็บงำความทะนงตนที่เคยมีในโลกบำเพ็ญเซียนซึ่งแยกตนจากโลกีย์ไว้ชั่วคราว แต่สภาวะจิตกลับเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน คล้ายเซียนหญิงผู้เคยหยิ่งผยองเหนือแดนวิญญาณและใช้ชีวิตอย่างอิสระตามใจได้หวนกลับมาอีกครั้ง

นางหลุบเปลือกตาลง ซ่อนประกายแสงในดวงตาไว้ เพราะสภาวะจิตเปลี่ยนแปลง บุคลิกและบรรยากาศรอบกายจึงแปรเปลี่ยนไปอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน

เดิมทีนางมีบุคลิกสงบนิ่งดุจสายลมและเมฆบางราวสายน้ำ บัดนี้กลับแผ่ความหยิ่งผยองเหนือหล้าที่มองผู้คนต่ำต้อย ระหว่างคิ้วเผยกลิ่นอายชั่วร้ายเย้ายวนอยู่หลายส่วน ราวกับดอกมัณฑารวะที่ผลิบานขึ้นฉับพลัน งดงามเย้ายวนจนช่วงชิงประกายแสงทั้งหมดจากอีกฟากหนึ่งของปรโลกไป