บทที่ 45 พระสนมคนโปรดกู้เยียนถิง

บทที่ 45 พระสนมคนโปรดกู้เยียนถิง

โหลวมู่เยียนยิ้มระรื่นพลางพาสมุนไพรวิญญาณที่กวาดมาได้ออกจากวิหารใหญ่ไปกับฮองเฮา ส่วนโหลวมู่ไป๋ถูกทั้งสามคนรั้งตัวไว้เพื่อหารือกันเป็นการลับ

“ท่านอาหญิง พี่สาวของกู้เยียนหรานยังคอยเล่นงานท่านอยู่หรือ?” โหลวมู่เยียนคล้องแขนโหลวโม่จื่อแล้วถามระหว่างเดินไปด้วยกัน

โหลวโม่จื่อยกมุมปากเป็นรอยยิ้มเย็นชา “แล้วจะทำไม? ก็แค่ตัวตลกที่ทำอะไรไม่ได้”

นางไม่เคยเห็นกู้เยียนถิงอยู่ในสายตา สิ่งเดียวที่นางใส่ใจมาตลอดคือท่าทีของหยุนเทียนเฉิน ทว่าผลลัพธ์กลับทำให้นางผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า