บทที่ 30 อสูรกลืนวิญญาณปรากฏตัว

บทที่ 30 อสูรกลืนวิญญาณปรากฏตัว

ฉืออี้เซวียนได้ยินเจิงโหรวเรียกชื่อเขา ก็ขมวดคิ้วด้วยความปวดหัว น้องสาวลูกพี่ลูกน้องคนนี้ก่อเรื่องยิ่งกว่าโหลวมู่เยียนเสียอีก

ในใจเขาไหววูบ หันไปมองโหลวมู่เยียน แล้วพบว่าเวลานี้แววตาที่นางมองเจิงโหรวเต็มไปด้วยความรังเกียจ เขาจึงใช้นิ้วยกฝาถ้วยชา ก้มมองน้ำชาในถ้วย ทำทีเป็นไม่ได้ยิน

ตอนนี้โหลวมู่เยียนเป็นดั่งผู้เปล่งประกาย ทำให้เขาไม่อาจละสายตาได้ เขาอดถูกนางดึงดูดอย่างน่าประหลาดไม่ได้ เรื่องของเจิงโหรวก็ถือเสียว่าให้เกียรตินางสักครั้ง

เจิงโหรวคิดจะขอความช่วยเหลือจากองค์หญิงเจ็ดกับกู้เยียนหรานด้วย แต่พบว่าทั้งสองไม่แม้แต่จะมองนาง นางร้อนใจจนแทบมีน้ำตาเอ่อออกมา