บทที่ 23 ตื่นตะลึง

บทที่ 23 ตื่นตะลึง

ตอนโหลวมู่เยียนเข้ามา เซียวจื่ออางกับอวิ๋นลั่วก็จับจ้องมองนางอยู่แล้ว

ยามนี้แววสนใจใคร่รู้ในดวงตาทั้งสองยิ่งเข้มข้นขึ้น โหลวมู่เยียนเปลี่ยนไปจริง ๆ ในความทรงจำของพวกเขา เมื่อก่อนสตรีผู้นี้ชอบสวมกระโปรงผ้าสีสันฉูดฉาด ใบหน้าก็มักแต่งแต้มเครื่องประทินโฉมหนา ทุกครั้งที่พบฉืออี้เซวียนก็มักเห็นนางอยู่ด้วย

แม้เมื่อก่อนนางจะนับว่าเป็นหญิงงามคนหนึ่ง แต่เมื่อเทียบกับสตรีที่อยู่ตรงหน้าในตอนนี้ซึ่งสวมชุดสีม่วงเรียบง่ายสง่างาม ใบหน้างามล่มเมืองไร้เครื่องประทินโฉม และมีแววปราดเปรียวระหว่างคิ้วแล้ว บุคลิกช่างแตกต่างกันเกินไป หากไม่ใช่ใบหน้าเดียวกัน พวกเขาคงเข้าใจผิดว่าเป็นคนละคน