กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 21 ครอบครัว
เมื่อเห็นคนในครอบครัวต่างยิ้มอย่างอ่อนโยนเอ็นดู ในใจโหลวมู่เยียนก็เกิดความรู้สึกอิ่มเอมขึ้นมา
ชาติก่อนนางถูกตระกูลส่งไปบำเพ็ญเพียรที่สำนักตั้งแต่อายุเพียงสามขวบ พอนางลงจากเขา บิดามารดาและพี่น้องก็ล่วงลับไปหมดแล้ว นางไม่เคยได้รับความรักจากครอบครัวตั้งแต่เล็ก จึงทะนุถนอมญาติพี่น้องตระกูลโหลวเป็นพิเศษ
นางเดินวนรอบคนทั้งหลายสองรอบ รอยยิ้มแต้มอยู่ระหว่างคิ้ว “พวกท่านไม่สังเกตหรือว่าตบะของข้าเพิ่มขึ้นแล้ว?”
“มหาปรมาจารย์กระบี่!” โหลวจ้านเทียนอุทานด้วยความประหลาดใจ ก่อนหน้านี้เขาสนใจแต่หลานสาวกลับจากเทือกเขาเพลิงสุดขั้วอย่างปลอดภัยหรือไม่ จึงไม่ได้สังเกตตบะของนางจริง ๆ