บทที่ 13 บุรุษอัจฉริยะเหนือสามัญ

บทที่ 13 บุรุษอัจฉริยะเหนือสามัญ

ร่างของโหลวมู่ร่วงดิ่งลงไปไม่หยุด ก่อนจะถูกพลังอันอ่อนโยนสายหนึ่งรองรับไว้ พลังนั้นยังแทรกเข้าสู่สมองของนางด้วย แต่ไม่ได้โจมตี กลับทำให้นางได้สติขึ้นมาทันที

นางถูกพลังสายนั้นพาลงสู่พื้น พอลืมตาขึ้นก็สบเข้ากับดวงตาคู่หนึ่งที่ลึกล้ำดุจหมึก

บนโขดหินฝั่งตรงข้ามยามนี้มีชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ เขาสวมอาภรณ์แดงอันเย้ายวน เส้นผมดำพลิ้วไหว รูปร่างสูงสง่า สันจมูกโด่งตรง ริมฝีปากบางแดงชาดโดยไม่ต้องแต่งแต้ม ใบหน้าหล่อเหลาประณีตราวกับแกะสลักอย่างไร้ที่ติ

บนกายชายหนุ่มแผ่กลิ่นอายสูงศักดิ์ที่เป็นธรรมชาติโดยแท้ ระหว่างคิ้วเผยความดุดันและองอาจทรงอำนาจออกมาโดยไม่ตั้งใจ ประหนึ่งราชันผู้หยิ่งผยองเหนือสรรพชีวิต

บุรุษอัจฉริยะเหนือสามัญผู้นี้มองนางด้วยสีหน้าไร้คลื่นอารมณ์