บทที่ 11 แย่งชิงมา

บทที่ 11 แย่งชิงมา

โหลวมู่เยียนพูดกับเย่ชิงหานจบก็ใช้ย่างก้าวพริบตามุ่งตรงไปทางราชันหมูขนชาดทันที

ย่างก้าวพริบตาเป็นเคล็ดวิชารูปร่างที่นางเคยได้มาจากโลกบำเพ็ญเซียน เมื่อฝึกสำเร็จขั้นยิ่งใหญ่ ร่างกายจะพลิ้วไหวไร้รูปราวสายลม ท่วงท่ายืดหยุ่นแปรเปลี่ยนได้หลากหลาย ทั้งยังรวดเร็วยิ่ง ไม่ว่าจะใช้หลบหนีหรือเคลื่อนย้ายตำแหน่งระหว่างต่อสู้ ล้วนเป็นหนึ่งในวิธีรักษาชีวิตที่ดีที่สุด

เวลานี้ราชันหมูขนชาดที่หมอบอยู่บนก้อนหินสีเทาก้อนใหญ่ก็พบเงาสีม่วงสายหนึ่งที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ดวงตาทั้งสองของมันแดงก่ำ ลมหายใจร้อนพวยพุ่งออกจากรูจมูกสองสาย มันลุกขึ้นทันทีแล้วใช้ขาหลังถีบก้อนหินใต้ร่าง ก่อนดีดตัวพุ่งเข้าใส่โหลวมู่เยียน