เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 507 ดอกไม้เทาเที่ย
หลังจากพูดคุยจนเข้าใจสถานการณ์แล้ว หลินโย่วก็ให้คนพาพวกเหยียนอู่ไปพักผ่อน
เพราะตอนนี้เป็นเวลากลางคืนแล้ว จึงต้องรอพรุ่งนี้ถึงจะจัดสรรเขตแดนให้พวกเขาได้
ส่วนหลินโย่วก็กลับเข้าไปในเขตแดนอีกครั้ง เตรียมไปพักที่บ้านต้นไม้
“หืม?”
แต่ตอนนั้นเอง เขาก็สัมผัสได้ถึงบางอย่าง จิตของเขาจึงเข้าไปในมิติต้นกำเนิดทันที
แล้วภาพตรงหน้าก็ทำให้เขาตกใจจนชะงัก
ทั่วทั้งมิติต้นกำเนิดว่างโล่ง เหลือเพียงต้นไม้แห่งโลกกับจุดแสงที่ลอยอยู่ในความว่างเปล่า
แก่นเทวะที่สมบูรณ์ก้อนนั้นที่เขาเก็บไว้ก่อนหน้านี้ กับสมบัติลับโกลาหลที่เดิมลอยอยู่เหนือต้นไม้แห่งโลก กลับหายไปอย่างไร้ร่องรอยทั้งคู่
ส่วนต้นไม้โบราณต้นกำเนิดกลับแผ่กลิ่นอายของโกลาหลที่ผสมกับกลิ่นอายชีวิตออกไปรอบ ๆ ไม่หยุด