เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 หอสิบทิศ
หลินโย่วไม่ได้โง่ เขาฟังออกอยู่แล้วว่าผู้ดูแลหมายความว่ายังไง คิ้วจึงค่อย ๆ ขมวดเข้าหากัน
เห็นได้ชัดเลยว่า
อีกฝ่ายเห็นว่าเขาอยู่แค่ขั้นเจ็ด เลยไม่ได้ให้ความสำคัญกับเขาสักนิด
แต่ตอนที่เขากำลังจะอธิบายต่อ จู่ ๆ ผู้ดูแลก็มองผ่านเขาไปทางประตู ดวงตาเป็นประกายขึ้นมาทันที
“อ้าว นี่คุณชายเจียงไม่ใช่หรือครับ? ลมอะไรหอบท่านมาถึงที่นี่ได้ครับ?”
ผู้ดูแลพูดไปพลาง ทิ้งหลินโย่วไว้ข้าง ๆ แล้วเดินตรงเข้าไปต้อนรับคนที่เพิ่งก้าวเข้ามาในร้าน
ชายหนุ่มคนนั้นแต่งตัวหรูหรา สวมเสื้อคลุมผ้าไหมยกดอกสีทองอ่อน มีหยกสีแดงห้อยอยู่ที่เอวและคาดเอวด้วยผ้าแพร เขาเดินเข้ามาในร้านด้วยสีหน้าหยิ่งทะนง
พอผู้ดูแลมาถึงตรงหน้าชายหนุ่ม ท่าทีก็เปลี่ยนไปหนึ่งร้อยแปดสิบองศาทันที ทั้งประจบเอาใจ ทั้งก้มหัวโค้งตัวให้ไม่หยุด
ต่างจากตอนที่คุยกับหลินโย่วราวกับเป็นคนละคน