กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 398 หยกอุ่น
“ป้ายหยกชิ้นนั้นสามารถไปเบิกเงินหนึ่งแสนตำลึงจากร้านค้าในสังกัดตระกูลเฉียนได้ฟรีทุกปี”
“ไกว๋เป่า ประเด็นสำคัญคือทุกปีนะ!”
“เจ้าลืมไปเบิกหรือเปล่า?”
“ไม่อย่างนั้นข้าไปเบิกแทนเจ้าดีหรือไม่?”
น้ำตาแห่งความอิจฉาของเสนาบดีหานแทบจะไหลออกมาจากมุมปากอยู่แล้ว
เขาพยายามส่งสายตาหวานเชื่อมจากดวงตาเล็ก ๆ ไปให้เฉียนตั่วตั่วอย่างสุดฤทธิ์ เผื่อว่าเฉียนตั่วตั่วจะมอบป้ายหยกให้กรมคลังสักชิ้นบ้าง
ไม่ต้องถึงขั้นระดับสูงเท่าของไกว๋เป่าก็ได้ ขอแค่เบิกเงินได้ปีละหนึ่งหมื่นตำลึง ก็ถือว่าได้ของฟรีมาแล้ว
สมกับที่เฉียนตั่วตั่วเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเฟิงหลาน เขามองปราดเดียวก็เข้าใจความหมายจากดวงตาเล็ก ๆ ของเสนาบดีหานได้ทันที