กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 250 แค่เขาหน้าหนาก็พอ
"เวลาสองปี ไม่มีใครรับประกันได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง"
"นายท่านรองเจียงก็เตรียมพร้อมออกทะเลแล้วมิใช่หรือ"
"หากหาพันธุ์พืชชั้นดีที่ให้ผลผลิตพันชั่งต่อหนึ่งหมู่ตามที่นางฟ้าน้อยบอกได้จริงล่ะก็!"
"ถึงตอนนั้น จะยังมีแคว้นเป่ยลี่อยู่อีกหรือไม่ก็ยังไม่แน่เลย!"
ราชครูซ่งลูบคางพลางกล่าว
เจ้ากรมกลาโหมแอบถอยหลังไปสองสามก้าว อยู่ให้ห่างจากราชครูซ่งเงียบ ๆ
ขุนนางฝ่ายบุ๋นพวกนี้เวลาจะวางหลุมพรางใคร ช่างอำมหิตเกินไปแล้ว!
อย่าไปยุ่งด้วยเลย! หลบไปไกล ๆ ดีกว่า...
"แล้วเรื่องที่องค์ชายสี่แห่งเป่ยลี่อยากเรียนรู้วิชาค้าขายเล่า จะสอนด้วยหรือไม่"