ตอนที่ 109 น้าชายรอง

ตอนที่ 109 น้าชายรอง

เมื่อเห็นท่าทางที่ไกว๋เป่าพยายามครุ่นคิดอย่างหนัก

เจียงหมิงเฉิงปวดใจ ไกว๋เป่าควรจะมีความสุขสนุกสนาน ไม่ควรกลุ้มใจกับเรื่องใดเลย

นึกไม่ออกก็นึกไม่ออก ฝ่าบาท องค์รัชทายาท และท่านพ่อพวกนั้นก็ไม่ใช่ของประดับ

จะเอาทุกอย่างไปกดไว้บนบ่าไกว๋เป่าไม่ได้!

“ตกลงมันเกิดอะไรขึ้น ทั้งสองฝ่ายลองเล่ามาให้ฟังหน่อยสิ!”

“มีคนอยู่ที่นี่ตั้งมากมาย ให้ทุกคนช่วยตัดสินว่าใครถูกใครผิด ไม่ยุติธรรมกว่าหรือ?”

พวกหนุ่มน้อยได้ยินคำนี้ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

ตรงกันข้าม ในแววตาของโจวกวงจงที่ก้มหน้าอยู่กลับมีเงาของความมุ่งร้ายวาบผ่าน

คนในจวนสกุลเจียง ไม่ว่าใครก็น่ารังเกียจไปหมด