เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เอมะ ฉบับลับ
ตอนที่ 0122 เหนื่อยจนแทบขาดใจ
เวลาตีห้ากว่า เอินหย่าถึงได้เอนหลังพิงเก้าอี้อย่างพึงพอใจ หลับตาลงพักผ่อนง่าย ๆ ในที่สุดก็แต่งเพลงนี้เสร็จเสียที
“เอินหย่า พักผ่อนหน่อยเถอะ เดี๋ยวคุณหลิวไจ้สือก็คงจะมาแล้ว” ชุยเฮ่าหรานหาวหวอด ตลอดทั้งคืนนี้ทุกคนต่างก็เหนื่อยกันมาก
“ไปส่งฉันที่หอพักหน่อย” เอินหย่ายืนขึ้นบิดขี้เกียจ การไม่ได้นอนทั้งคืนถือเป็นภาระหนักหนาสำหรับเธอ ง่วงมากแถมยังเวียนหัวสุด ๆ
“กลับไปทำไม” ชุยเฮ่าหรานเกาหัวด้วยความสงสัย
“อาบน้ำ” เอินหย่าพูดจบก็ก้าวเดินด้วยฝีเท้าที่ไม่มั่นคงนัก ค่อย ๆ เดินไปทางประตู การใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มาเกือบยี่สิบปี การต้องอาบน้ำทุกวันกลายเป็นนิสัยที่เธอสร้างขึ้น ไม่ว่าจะง่วงแค่ไหนก็ต้องอาบน้ำ ที่สำคัญที่สุดคือต้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ห้ามใส่เสื้อผ้าชุดเดิมเกินหนึ่งวัน นี่คือกฎเล็ก ๆ ในชีวิต