ตอนที่ 0106 เอาชนะความตื่นเต้น

ตอนที่ 0106 เอาชนะความตื่นเต้น

“ดีไหม สอนฉันขยับยุกยิกหน่อยสิ” เอินหย่าพูดย้ำข้างหูไท่เหยียนต่อไป

“ใกล้จะถึงเวทีของพวกเราแล้ว ตอนนี้เตรียมตัวเถอะ” ไท่เหยียนกระแอมเบา ๆ การพูดเรื่องแบบนี้ต่อหน้าคนมากมาย แม้เสียงของเอินหย่าจะเบามาก แต่ก็เลี่ยงไม่ได้ที่ไท่เหยียนจะตื่นเต้นจนเผลอร้องออกมา ดังนั้นตอนนี้ไท่เหยียนจึงอยากจะเปลี่ยนเรื่องคุยให้ผ่านไปโดยเร็ว

“ก็ได้ พวกเรากลับห้องไปค่อย ๆ ศึกษากันเถอะ” เอินหย่าพูดประโยคนี้จบ ก็หันหลังกลับทันที แล้วจ้องมองเวทีอย่างจดจ่อ ส่วนไท่เหยียน ใบหน้าก็ยิ่งแดงก่ำขึ้นไปอีก มือที่จับเอินหย่าไว้เผลอบีบแน่นขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว

ในใจของเอินหย่าแอบหัวเราะชอบใจไปนานแล้ว เอินหย่าจะไม่รู้ความหมายของการขยับยุกยิกไปได้อย่างไร ก็แค่เอามาหยอกล้อไท่เหยียนเท่านั้นแหละ

เป็นเช่นนี้ ทุกคนจึงมองดูเวทีอย่างเงียบ ๆ ตรงกลางไม่มีใครพูดอะไร เมื่อการเต้นของตัวเองค่อย ๆ ใกล้เข้ามา ในใจของเหล่าสมาชิกก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อย ๆ

ในที่สุด ก็มาถึงเวทีของซ่าวหนวี่สือไต้

“สู้ ๆ” เจิ้งเฮิงตุนให้กำลังใจด้วยความกระตือรือร้น

ส่วนเอินหย่าก็พยักหน้าพร้อมรอยยิ้มอย่างสงวนท่าที