ตอนที่ 0103 ใครบางคนที่สัมผัสได้ถึงวิกฤต

ตอนที่ 0103 ใครบางคนที่สัมผัสได้ถึงวิกฤต

ช่วงเวลาที่ผ่านมานั้นยาวนานมาก อย่างน้อยเอินหย่าก็คิดเช่นนั้น เธอทนหิวพลางมองไปรอบ ๆ อย่างเหม่อลอย เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้ามาก ยิ่งไปกว่านั้นผู้จัดการของซ่าวหนวี่สือไต้และผู้จัดการของเอินหย่าก็กลับมาแล้ว เดิมทีทุกคนต่างคาดหวังว่าในที่สุดก็จะได้กินข้าวเสียที แต่ไท่เหยียนยังคงถ่ายทำอยู่ข้างนอก จึงทำได้เพียงรอไปก่อน

“ในที่สุดเธอก็กลับมาสักที” ตอนที่ไท่เหยียนผลักประตูเข้ามา ทุกคนก็เริ่มบ่น

“หืม เป็นอะไรไป” ไท่เหยียนชะงักไปครู่หนึ่ง แต่สายตาก็กวาดไปทางอวิ่นเอ๋อร์อย่างรวดเร็ว คนคนนี้! ถึงกับพิงเอินหย่าพักผ่อนอยู่ตรงนั้น! แม้จะเป็นอวิ่นเอ๋อร์ แต่ก็ยอมให้ทำแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด! ไท่เหยียนรีบเดินไปข้างกายอวิ่นเอ๋อร์แล้วพูดกับเธอว่า “อวิ่นเอ๋อร์ ขยับที่หน่อย”

“ตรงนี้ที่เต็มแล้ว” อวิ่นเอ๋อร์ไม่ได้แม้แต่จะลืมตาขึ้น

“ฉันจะคุยเรื่องร้องเพลงคู่กับเอินหย่า นี่เป็นเรื่องจริงจังนะ” ไท่เหยียนทำหน้าขรึมมาก เอินหย่าที่อยู่ด้านข้างหลุดหัวเราะออกมาทันที เรื่องจริงจังอะไรกัน อยากนั่งด้วยกันก็บอกมาตรง ๆ เถอะ

“เฮ้อ ไม่อยากขยับที่เลยจริง ๆ” อวิ่นเอ๋อร์ลุกขึ้นอย่างไม่เต็มใจ ในที่สุดไท่เหยียนก็ยิ้มแล้วนั่งลงข้างเอินหย่า

“โอปป้า ในเมื่อไท่เหยียนกลับมาแล้ว พวกเรามากินข้าวกันเถอะ” ซิ่วอิงทนความรู้สึกหิวไม่ไหวแล้วจริง ๆ

“เอาล่ะ” ผู้จัดการพยักหน้า หยิบใบสั่งอาหารเดลิเวอรีที่ผู้จัดงานเตรียมไว้มาให้ มีเยอะมาก ชอบอะไรก็สั่งอันนั้น ยังไงก็จ่ายด้วยเงินของบริษัทอยู่แล้ว