เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เอมะ ฉบับลับ
ตอนที่ 0082 ไม่ใช่ว่าไม่กล้าสักหน่อย
หลิวไจ้สือเพียงแค่ปรายตามองเอินหย่าแวบหนึ่ง ทว่าในแววตานั้นกลับแฝงความหมายไว้มากมายเหลือเกิน เอินหย่ารู้ดีว่าหลิวไจ้สือกำลังโกรธ และโกรธมากเสียด้วย แม้แววตาเช่นนี้จะปรากฏให้เห็นไม่บ่อยนัก แต่เอินหย่ากับหลิวไจ้สือก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมาหลายปี ความหมายของแววตานี้ เอินหย่าย่อมเข้าใจดี
“จริงเหรอ เธอไม่ได้ไปเรียนมหาวิทยาลัยเหรอ ดรอปเรียนไว้เหรอ” หลี่เซี่ยวลี่ที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“เอ่อ... ออนนี่ เอาไว้ค่อยคุยกันทีหลังนะ” เอินหย่าไม่กล้าสบตาหลิวไจ้สือแล้ว
“ฮ่าฮ่า ไม่ใช่หรอก พูดแบบนั้นมันผิด เอินหย่าจะกลับไปเรียนต่างหาก” หลิวไจ้สือหันไปพูดพร้อมรอยยิ้ม
“อ๊ะ จริงสิ ฉันลืมถามไปเลย พวกคุณมาที่นี่มีธุระอะไรหรือเปล่า” ตอนนี้เองคุณป้าถึงเพิ่งนึกถึงจุดประสงค์ที่พวกหลิวไจ้สือมาที่นี่ได้
“ฮ่าฮ่า คืออย่างนี้นะ พวกเรา... เอ่อ บ้านคุณป้าเลี้ยงไก่ไว้เยอะเลยใช่ไหม ขอพวกเราสักตัวได้ไหม แต่พวกเราไม่ได้ขอฟรี ๆ นะ พวกเราช่วยทำงานให้ได้ พวกเราแรงเยอะมากเลยนะ” หลิวไจ้สือพูดไปพลางถลกแขนเสื้อขึ้นพลาง เพื่อโชว์กล้ามเนื้อของตัวเอง