ตอนที่ 0043 โรคจิต

ตอนที่ 0043 โรคจิต

“โอ๊ะ... เอินหย่าเหรอ” ตอนนั้นเอง จู่ ๆ เสียงของไท่เหยียนก็ดังขึ้น เอินหย่ามองไปรอบ ๆ ตามสัญชาตญาณ หรือว่าไท่เหยียนจะมา

เอินหย่าพบว่าในทีวีตรงหน้ากลับมีไท่เหยียนปรากฏตัวขึ้น!

ไท่เหยียนในทีวีเม้มปากคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ฉันรู้สึกว่าเอินหย่า... เป็นพวกโรคจิต”

ตอนที่ไท่เหยียนพูดประโยคนี้จบ บนทีวีก็มีตัวหนังสือบรรทัดหนึ่งปรากฏขึ้นว่า “ทำไมล่ะ”

“ฉันกับเอินหย่าก็ถือว่าค่อนข้างสนิทกัน เอินหย่ามักจะมาเล่นกับพวกเราที่หอพักบ่อย ๆ แต่เอินหย่า... จะพูดยังไงดีล่ะ” ไท่เหยียนเลิกคิ้ว “ทุกครั้งที่มาหอพัก ถ้ามีคนพักผ่อนอยู่บนเตียง เอินหย่าก็จะพุ่งเข้าไปหา แล้วก็คิส หรือไม่ก็... ใช้มือลูบคลำ...” ไท่เหยียนขยี้ผม แม้คำพูดของไท่เหยียนจะไม่ค่อยชัดเจนนัก แต่ทุกคนก็เข้าใจแล้ว

“ย่า คุณไท่เหยียนบอกว่าเธอเป็นโรคจิต เอินหย่า เธอมีอะไรจะแก้ตัวไหม” จินจิ่วลามองเอินหย่า

“เข้าใจผิดแล้ว” เอินหย่าพูดด้วยสีหน้าจริงจังมาก “เรื่องนี้เป็นการเข้าใจผิดจริง ๆ”

เวลานี้ไท่เหยียนในทีวีพูดต่อว่า “ถึงจะเป็นโรคจิต แต่ก็เป็นโรคจิตที่จิตใจดีนะ คราวก่อนฉันเคยถามเอินหย่าว่าทำไมถึงทำท่าทางแบบนั้น ผลคือเธอบอกว่านี่เป็นการแสดงความสนิทสนม ฉันรู้สึกว่า... โลกของเอินหย่า ฉันไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่” พอพูดประโยคนี้จบ ทีวีก็ปิดลง