เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เอมะ ฉบับลับ
ตอนที่ 0004 พบเจอซ่าวหนวี่สือไต้
“อืม...” กลางดึก เอินหยากลิ้งตัวไปมาบนเตียงแล้วค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
“อ๊ะ...ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย ดื่มเหล้าไปแค่แก้วเดียวก็...” เมื่อความทรงจำหลั่งไหลเข้ามา เอินหยาก็รู้สึกขายหน้าขึ้นมาทันที
“เมื่อก่อนฉันคอแข็งมากแท้ ๆ” เอินหยาลุกขึ้นช้า ๆ พลางขยี้ตา ตอนนี้หัวของเธอยังมึนงงอยู่บ้าง เธอเดินไปที่หน้าต่างแล้วดึงผ้าม่านออก ท้องฟ้ายังคงมืดมิด ทว่าในความมืดนั้นกลับมีแสงสว่างลอดผ่าน หลี่เอินหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูเวลา ตอนนี้เป็นเวลาตีสี่กว่าแล้ว แถมยังเป็นฤดูร้อน มิน่าล่ะท้องฟ้าถึงเป็นแบบนี้
“ไอ้หยา เป็นวัยรุ่นนี่มันดีจริง ๆ” หลี่เอินหยาเดินกลับไปที่เตียงอีกครั้งพลางทอดถอนใจ ตอนนี้ร่างกายของหลี่เอินหยาคือร่างกายของเด็กอายุสิบเจ็ดปี ร่างกายในวัยนี้ยอดเยี่ยมมาก เอินหยาถึงได้พูดประโยคนี้ออกมา