กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 569: ฉันเห็นหมดแล้ว
อสูรมารนอกดินแดนตัวนี้ไม่ได้ใหญ่โตอะไรนัก สูงเพียงสี่ถึงห้าเมตร ทั่วร่างปกคลุมด้วยเกล็ดเกราะสีดำที่ดูคล้ายเกล็ดมังกร ดวงตาสีแดงก่ำคู่หนึ่งแผ่รังสีแห่งการกระหายเลือดอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
เพียงแค่ถูกมันชำเลืองมอง เทพสงครามวายุก็รู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งตัว
อสูรมารนอกดินแดนอ้าปากกว้างราวกับอ่างโลหิต พ่นลูกแก้วแสงนับไม่ถ้วนออกมาจากปาก ลูกแก้วแสงเหล่านี้พุ่งกระเซ็นเข้าใส่เทพสงครามวายุราวกับหยาดน้ำ
ในจังหวะที่เทพสงครามวายุพลิกกายหลบหายไป จุดที่นางเคยอยู่รวมถึงพื้นดินโดยรอบก็ถูกลูกแก้วแสงเหล่านี้ระเบิดจนพังทลาย
หลุมดำมหึมาปรากฏขึ้นบนพื้นดิน ปราชญ์แห่งวิถีสวรรค์ทั้งห้าท่านมองดูปากหลุมที่ถูกระเบิดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด