ตอนที่_493_ฉันบอกว่าใช่_เจ้าก็ต้องใช่

ตอนที่ 493: ฉันบอกว่าใช่ เจ้าก็ต้องใช่

ขณะที่พวกเขากำลังกินข้าวอยู่นั้น จู่ๆ ด้านนอกก็มีคนตะโกนเรียกโหวปั๋วจวิน บอกว่าพวกสวีซื่อหงมาถึงแล้ว

โหวปั๋วจวินวางชามและตะเกียบลง แล้วก้าวเท้าเดินออกไปข้างนอก

เดินไปได้ไม่กี่ก้าว เขาพบว่าอีกสามคนไม่มีความเคลื่อนไหว จึงอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมอง

ก็เห็นพวกหลี่หยวนทั้งสามคนยังคงนั่งกินอยู่อย่างเงียบๆ ตรงนั้น ชัดเจนว่าไม่มีความคิดที่จะออกไปเลยสักนิด

เขารู้สึกอัดอั้นตันใจอยู่บ้างจึงพูดว่า "พวกเจ้าไม่ออกไปหรือ?"

หลี่หยวนพูดว่า "กินเสร็จค่อยไป ยังไงก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพวกฉันอยู่แล้ว"

โหวปั๋วจวินอ้าปากค้าง โมโหจนไม่รู้จะพูดอะไรดี

คนพวกนี้กินของเขา ดื่มของเขา พักอาศัยบ้านเขา แต่กลับไม่มีน้ำใจแม้แต่น้อย ไม่รู้จักเป็นห่วงเป็นใยเขาสักนิด