ตอนที่_451_หลายร้อยปีมานี้_ในที่สุดก็มีความสุขสักที

ตอนที่ 451: หลายร้อยปีมานี้ ในที่สุดก็มีความสุขสักที

เขารับลูกกลอนดินในมือของหลี่หยวนไป พลิกดูซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างละเอียด ทว่ากลับไม่พบความพิเศษอันใดเลย

นี่มันก็แค่ลูกกลอนดินธรรมดาๆ ลูกหนึ่ง

ดินก็คือดินที่เหยียบอยู่ใต้เท้านี่เอง

"เจ้าแน่ใจนะว่าของพรรค์นี้มันใช้ได้ผล?"

นางถามด้วยความหงุดหงิดโมโห

หลี่หยวนตีหลังมือนางอย่างรวดเร็วทีหนึ่ง แล้วพูดอย่างไม่พอใจ "นี่เป็นของล้ำค่ายิ่งยวดเชียวนะ

ตัวเจ้าตาย ของชิ้นนี้ก็ห้ามหาย ถ้ามันหายไป เจ้าก็หมดหวังแล้ว"

เทพสงครามวายุคลั่งเก็บลูกกลอนดินไปอย่างไม่เต็มใจนัก จากนั้นก็พูดกับนักบุญจื่อหลาน "พวกเราไปกันเถอะ"

นักบุญจื่อหลานพยักหน้าพลางยิ้ม แล้วเหาะจากไปพร้อมกับเทพสงครามวายุคลั่งอย่างสง่างาม