เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 433: ปราณม่วงหงเหมิง มีให้มากเท่าที่ต้องการ
ท่ามกลางเสียงเยินยอประจบสอพลอของทุกคน หลี่หยวนเดินเข้ามาภายในวิหารเทพหลิงหลง
จักรพรรดินีหลิงหลงตวัดค้อนใส่หลี่หยวนอย่างหมั่นไส้พลางพูดว่า "หรือไม่ก็... เจ้ามานั่งที่ของข้าเลยไหมล่ะ?"
หลี่หยวนรีบโบกไม้โบกมือทันควัน "ข้านั่งที่เดิมของข้านี่แหละ"
หลังจากทุกคนนั่งลงประจำที่แล้ว คนที่เมื่อครู่ยังพูดจาเจื้อยแจ้วน้ำไหลไฟดับก็พลันเงียบเสียงลงเสียดื้อๆ
ภายในวิหารเทพเงียบสงัด ทุกคนต่างหันมองหน้ากันไปมา อยากให้อีกฝ่ายเป็นคนเริ่มเปิดปากพูดก่อน
ทันใดนั้น สุรเสียงอันเย็นชาของเทพสงครามวายุคลั่งก็ดังก้องไปทั่วทั้งท้องพระโรง "หากพวกเจ้าไม่มีธุระอะไร ข้าจะได้กลับไปพักผ่อน
หลี่หยวนเองก็ไม่มีเวลามานั่งเล่นทายปริศนากับพวกเจ้าตรงนี้หรอกนะ"
ทุกคนต่างพากันมองไปยังเทพสงครามวายุคลั่งด้วยความประหลาดใจ ในใจเต็มไปด้วยความฉงน