ตอนที่_347_วิชาเซียนไร้ขอบเขต

ตอนที่ 347: วิชาเซียนไร้ขอบเขต

จางเหิงจือพยักหน้า แล้วหมุนตัวเดินออกไปข้างนอก

ตอนที่เกือบจะถึงประตู หลี่หยวนก็ตะโกนขึ้นมากะทันหัน "เดี๋ยวก่อน ฉันมีสหายสี่คนที่เมืองเซียนจินหลิง นายส่งคนไปรับพวกเขามาที"

จางเหิงจือหยุดฝีเท้า หันกลับมาจ้องมองหลี่หยวนอย่างดุร้าย "ฉันไม่ใช่ลูกน้องของนาย นายพูดจาให้มันดีกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือไง?"

"ไม่ได้ เห็นหน้านายแล้วมันชวนโมโห หลิ่วอวี้เยียนไม่ได้เป็นอะไรใช่ไหม" หลี่หยวนถามอย่างไม่ใส่ใจ

จางเหิงจือส่งเสียงฮึ "ทำไมนายไม่ถามบ้างล่ะว่าฉันเป็นอะไรหรือเปล่า?"

พูดจบ เขาก็เดินออกไปข้างนอกต่อ

พอพ้นประตูไปแล้ว เขาถึงได้เอ่ยขึ้นมาประโยคหนึ่ง "นางไม่ตายหรอก"

รอจนจางเหิงจือไปแล้ว หลี่หยวนก็นวดขมับด้วยความกลัดกลุ้ม พึมพำกับตัวเอง "เรื่องราวมันช่างซับซ้อนจริงๆ"

……