ตอนที่_232_ความหวังเดียวของจวนแม่ทัพ

ตอนที่ 232: ความหวังเดียวของจวนแม่ทัพ

คำที่หลี่หยวนไม่อยากได้ยินที่สุดก็คือคำว่าเกิดเรื่องแล้ว พอพูดคำนี้ออกมาทีไรย่อมไม่มีเรื่องดีแน่นอน

ดังนั้น ไม่นานก่อนหน้านี้เขาจึงตั้งกฎขึ้นมาข้อหนึ่ง ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ก็ต้องบอกเขาว่าเป็นข่าวดี

เขาถลึงตาใส่เกาฮั่นเซิงพลางตบโต๊ะเบา ๆ "ลืมคำพูดของฉันแล้วหรือ?"

เกาฮั่นเซิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วรีบพูดขึ้นว่า "มีข่าวดีขอรับ"

หลี่หยวนกลอกตา คำว่า "เกิดเรื่องแล้ว" ก็หลุดปากพูดไปแล้ว มาพูดว่าข่าวดีตอนนี้จะมีประโยชน์อะไรอีก?

เขาแกว่งถ้วยชาอย่างเฉื่อยชา แล้วถามอย่างไม่รีบร้อน "เกิดเรื่องอะไรขึ้น"

เกาฮั่นเซิงนั่งลงตรงข้ามหลี่หยวน แล้วกดเสียงต่ำลงพูดว่า "ซีเอ๋อร์พลั้งมือตีคนตายไปแล้วขอรับ"