เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 214: ราคาของโอสถก้าวเดียวขึ้นสวรรค์
เย่ซิงยิ้มออกมาเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ขมขื่นอย่างยิ่ง
เขายังมีสิทธิ์อะไรที่จะคู่ควรเป็นเพื่อนของหลี่หยวนอีก?
คนในตระกูลปฏิบัติต่อหลี่หยวนถึงขนาดนั้น แต่เขากลับไม่ได้ออกหน้าแทนหลี่หยวนเลย ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง
ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าหากหลี่หยวนยังเห็นเขาเป็นเพื่อนต่อไป ในวันข้างหน้าคนของจวนแม่ทัพก็ยังจะได้รับความเกรงใจและการดูแลจากหลี่หยวนเพราะเขาอีก
แบบนี้มันไม่ยุติธรรมต่อหลี่หยวน
เขาส่ายหน้า แล้วพูดด้วยความจริงจังว่า "ขอบคุณที่เห็นฉันเป็นเพื่อนนะ แต่ฉันไม่คู่ควรเป็นเพื่อนของนายหรอก"
เขาหันหลังแล้วเดินออกไป คราวนี้เดินอย่างแน่วแน่มั่นคง แผ่นหลังที่เคยค่อมลงยืดตรงขึ้นมา ใบหน้าก็กลับมามีรอยยิ้มเหมือนในวันวาน
ทว่ารอยยิ้มนี้กลับแฝงไว้ด้วยความเย็นชาที่ยากจะอธิบาย