ตอนที่_126_เจ้าไปเถอะ

ตอนที่ 126: เจ้าไปเถอะ

คำพูดนี้ได้ผลชะงัดนัก พวกชิงฉางต่างก็เผยสีหน้ารังเกียจออกมาทันที

หลี่หยวนเองก็ขมวดคิ้วแน่น หากเป็นเรื่องจริงล่ะก็ สตรีอย่างรั่วเหยียนคงเก็บไว้ไม่ได้แล้ว

รั่วเหยียนที่ทำท่าทางอ่อนแอขี้โรคมาโดยตลอด ยามนี้โกรธจนตบโต๊ะลุกขึ้นยืน ดวงตาทั้งสองข้างเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา หยาดน้ำตาเม็ดโตไหลรินลงมาจากหางตา

"ทำไมเจ้าถึงใส่ร้ายข้าแบบนี้ ข้ารู้ว่าเจ้าดูถูกข้า แต่เจ้าจะเอาความบริสุทธิ์ของข้ามาใส่ร้ายไม่ได้นะ!"

"พวกเราต่างก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน เจ้าไม่รู้หรืออย่างไรว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดของผู้หญิงคืออะไร?"

"รู้สิ" จื่อเหยียนเบิกตากลมโตแสนสวย พูดอย่างมั่นอกมั่นใจว่า "เรือนร่างไงล่ะ"

คำพูดนี้เหมือนจะไม่ผิด ทว่าพอออกมาจากปากของจื่อเหยียนแล้ว กลับรู้สึกแปร่งๆ อยู่บ้าง