กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 18: ขอให้ฉันช่วยเนี่ยนะ? ฉันเป็นศัตรูกับเธอนะ
พอหลี่หยวนได้ยินเขาพูดแบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะลั่นออกมา เย่จื่อฉยงเองก็หัวเราะคิกคักตามไปด้วย
ส่วนโม่ชิงหานได้แต่ส่ายหน้าไม่พูดอะไร ไม่รู้เหมือนกันว่าหวังชิงซงคิดอะไรอยู่ ถึงได้พูดจาโง่เขลาออกมาได้ขนาดนี้
หวังชิงซงโดนหัวเราะใส่จนทำตัวไม่ถูก แต่ก็ยังรับรู้ได้ถึงการเยาะเย้ยถากถางอย่างโจ่งแจ้งจากเสียงหัวเราะเหล่านั้น
"พวกเธอขำอะไรกัน?"
หลี่หยวนหยุดหัวเราะ แล้วตอบด้วยสีหน้าจริงจัง "อย่างแรกเลยนะ ฉันไม่ได้อยากเป็นเพื่อนกับเธอ"
"อย่างที่สอง เธอไม่ได้สำคัญขนาดนั้น ทำไมฉันต้องตัดความสัมพันธ์กับตระกูลเย่เพื่อมาเป็นเพื่อนกับเธอด้วย?"
"อะไรทำให้เธอมั่นหน้าได้ขนาดนี้? เป็นเพราะไม่เหลือเส้นแบ่งความเป็นคนแล้วงั้นเหรอ?"
โม่ชิงหานผู้เย็นชาเย่อหยิ่งทนไม่ไหวอีกต่อไป หลุดหัวเราะหึออกมาคำหนึ่ง