เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 316 เร่งความด้วยสนามแม่เหล็ก!
ฝั่งเฉินวั่งผิงกำลังขุดเหมืองอย่างขะมักเขม้น ส่วนเจ้านกอินทรีทองคำก็ยืนอ้าปากกว้างกินแร่เข้าไปคำโต ขนบนตัวมันเริ่มมีเกล็ดน้ำแข็งเกาะหนาขึ้นมาจนดูมอมแมมไม่น้อย
เขาอดเป็นห่วงไม่ได้ จึงเอื้อมมือไปเคาะหัวกลมๆ ของมันเบาๆ พลางเอ่ยว่า "อย่าทำตัวโง่เง่ากินเข้าไปเยอะนักสิ เจ้าแร่เหล็กผลึกน้ำแข็งนี่มีความเย็นจัดอยู่ในตัว ระวังจะโดนความเย็นกัดจนแข็งตาย กินแค่พอหอมปากหอมคอก็พอ กลับไปถึงฐานทัพค่อยผิงเตาผิงกินเอาแล้วกัน"
นกอินทรีทองคำหดคอหนีด้วยความกลัว มันสะบัดตัวแรงๆ จนละอองน้ำแข็งร่วงกราว พยักหน้าริกๆ อย่างสำนึกผิดแล้วรีบกางปีกช่วยเฉินวั่งผิงกวาดก้อนหินระเกะระกะออกไป ไม่กล้าตะกละตะกลามกินส่งเดชอีก
หากขืนกินต่อไปเรื่อยๆ มันคงได้กลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งจริงๆ เป็นแน่