เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 292 ทะลวง!
วันต่อมา
เฉินวั่งผิงปีนลงจากเตียงด้วยความสบายเนื้อสบายตัว
ถ้าไม่ใช่เพราะวันนี้มีธุระต้องทำตั้งมากมาย เขาก็คงอยากนอนเกลือกกลิ้งอยู่บนเตียงต่ออีกสักหน่อย
เตียงหลังใหญ่ช่างนุ่มสบายเป็นเลิศ ฟูกลาเท็กซ์ที่ทำเองนั้นนุ่มฟูหยุ่นมือ ความร้อนที่ส่งมาจากท่อเตาหลอมข้างๆ ก็กำลังพอเหมาะพอดี จะพลิกตัวท่าไหนก็ไม่ต้องกลัวว่าจะหนาวเลยสักนิด
หลังลุกขึ้นยืน ตอนแรกเขายังมีความง่วงงุนหลงเหลืออยู่บ้าง แต่พอมีลมเย็นๆ พัดผ่านมาวูบหนึ่ง ก็พลอยทำให้ตาสว่างขึ้นมาทันที
พอมองตามทิศทางลมไป ก็เห็นว่าลมข้างนอกอุโมงค์เหมืองนั้นรุนแรงยิ่งกว่าเดิม พายุทรายตลบอบอวลไปทั่วท้องฟ้า ขนาดพวกแมลงยังทนไม่ไหวต้องมุดหัวหลบอยู่ใต้ดิน ไม่กล้าโผล่หน้าออกมา
ไม่ต้องพูดถึงเงาร่างของมนุษย์ แค่สักคนก็มองไม่เห็น