กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 แห้วสุกแล้ว
เฉินวั่งผิงหยิบเครื่องมือสื่อสารขึ้นมาโทรหาถังซีเหอ “ผมบาดเจ็บ พูดเสียงดังไม่ค่อยไหว ขับรถตามรอยล้อขึ้นมาได้เลย”
ถังซีเหอรับคำเสียงใส จากนั้นก็บิดคันเร่งพุ่งตามรอยล้อขึ้นมาอย่างร้อนรน
พอจอดรถเรียบร้อย เธอก็เหวี่ยงขาเรียวยาวลงจากเบาะ ถอดหมวกกันน็อกหนีบไว้ที่เอว แล้ววิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาถามว่า “นายเป็นอะไรมากไหม? อยากให้ฉันพาเข้าเมืองหรือเปล่า? ท่านอาฉันมีอุปกรณ์ต่อชีวิตที่ซื้อมาก่อนหน้านี้ ให้เขาย้ายออกมาข้างนอกสักพักแล้วสลับให้นายเข้าไปนอนแทนได้นะ”
เฉินวั่งผิง “ไม่ต้องๆ ผมไม่ได้อาการหนักขนาดนั้น อดทนสักสองวันก็หายแล้ว นี่เป็นผลข้างเคียงของยาปลุกเทพ ไม่มีอะไรน่าห่วง”