เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 188 เลื่อนขั้น!
วันต่อมา
หลังจากตื่นนอน เฉินวั่งผิงเกิดประกายความคิดแวบขึ้นมาในหัว รีบวิ่งไปที่หน้าโต๊ะแปรรูปเพื่อศึกษาดูวิธีการสร้างกระสุนจรวดต่อทันที
หลังจากได้รับการสั่งสอนอย่างเข้มงวดจากอาจารย์ถังเมื่อคืนก่อน ทำให้เขามีไอเดียเกี่ยวกับการจินตนาการเพิ่มขึ้นอีกมากมาย
ยืนจ้องอยู่เต็มหนึ่งชั่วโมง เขาก็ละสายตาออกมาด้วยความพึงพอใจ
พอดีกับที่เสียงร้องของวัวตัวผู้ดังแวบมาจากในคอกโค ฟังจากเสียงแล้วน่าจะเป็นเจ้าตัวเล็ก
"มอ~"
เฉินวั่งผิงเดินเข้าไปในคอกโค เห็นเจ้าตัวเล็กกำลังมองต้นพริกชี้ฟ้าที่อยู่ในปากของแม่โคอัคคีด้วยแววตาอิจฉาตาร้อน พร้อมกับส่งเสียงร้องเรียกไม่ขาดสาย
เขาหันไปมอง พบว่าขนของวัวหนุ่มเริ่มเปลี่ยนสีเข้มขึ้นเรื่อยๆ ดูท่าทางคงใกล้เข้าสู่ช่วงวัยเจริญพันธุ์แล้วสินะ
เฉินวั่งผิงหยิบอาหารเสริมต้นพริกชี้ฟ้าออกมาหนึ่งชุด วางไว้ในรางอาหารตรงหน้ามัน ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบเขาของมันเบาๆ พร้อมกับยิ้มกล่าวว่า "กินเลยๆ กินอิ่มแล้วก็เดินเล่นขยับแข้งขยับขาหน่อยนะ รับรองสุขภาพแข็งแรงแน่นอน"