เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 170 การดูดกลืนพลังงานแสง
ขณะฟังเนื้อหาจากวิทยุ เฉินวั่งผิงก็เริ่มวิเคราะห์สถานการณ์อย่างรวดเร็ว
"พายุฝนฟ้าคะนองเปลี่ยนเป็นท้องฟ้าโปร่ง? งั้นก็หมายความว่าคืนนี้จะเปลี่ยนจากพายุฝนเป็นพายุฝนฟ้าคะนองสินะ แบบนี้พอจะใช้กดดันพลังวิญญาณสายแรงสั่นสะเทือนของจ้าวเซิงได้พอดี เมื่อตัวกลางเปลี่ยนไป ความสามารถในการควบคุมของมันย่อมได้รับผลกระทบไปด้วยอย่างแน่นอน"
ส่วนคำใบ้มิอาจพรรณนาและคำใบ้พิสดารพวกนั้น เขายังนึกไม่ออก จึงปัดตกไปก่อนและปล่อยทิ้งไว้
แต่ว่า... สรรพเสียงแห่งสายลมอันนี้น่าสนใจไม่เบา
หากสมมติว่าท่านจ้าวที่ว่านั่นคือจ้าวเซิงล่ะก็ สถานะผู้คุมคนนี้ก็นับว่ามีลูกเล่นแพรวพราวทีเดียว
งั้นจัดการเก็บมาก่อนค่อยว่ากัน
ในระหว่างที่กำลังคิดอยู่นั้น จู่ๆ ข้างนอกก็มีเสียงดังโครมครามสนั่นหวั่นไหว ฟังดูคล้ายกับเจ้าไม้เหล็กน้อยกำลังระเบิดภูเขาอยู่
เฉินวั่งผิงลุกขึ้นไปตรวจสอบ พบว่าตอนนี้เจ้าไม้เหล็กน้อยกำลังปักหลักอยู่บริเวณไหล่เขาเหนือง่านแม่น้ำใต้ดินพอดี มันหยั่งรากลึกติดกับผนังหิน พร้อมกับกิ่งก้านนับไม่ถ้วนที่โบกสะบัด ระเบิดตูมตามติดต่อกันไม่หยุด ผ่านไปครู่เดียวก็ขุดหลุมขนาดใหญ่ออกมาได้สำเร็จ
"ตั้งใจเข้าล่ะ!"