เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 ความเด็ดเดี่ยว
โชคดีที่เสี้ยววินาทีต่อมา ถังฮั่วหนิวก็สังเกตเห็นว่าเป้าหมายของเฉินวั่งผิงคือรางอาหารที่อัดแน่นไปด้วยหญ้าเลี้ยงสัตว์
เขาเดินตามเข้าไปด้วย เห็นเฉินวั่งผิงกำลังก้มหน้าก้มตาคุ้ยหาอะไรบางอย่างในกองหญ้าอย่างตั้งอกตั้งใจ จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย “หลานรัก เอ็งหาอะไรอยู่วะเนี่ย?”
เฉินวั่งผิงยังคงใช้มือคุ้ยหาอย่างละเอียดพร้อมกับตอบกลับ “เมื่อกี้ผมรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ เหมือนมีบางอย่างกำลังดึงดูดอยู่แถวนี้ เลยลองมาเดินหาดูน่ะครับ”
ถังฮั่วหนิวขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม “หญ้าพวกนี้ก็ปลูกเอาแถวทุ่งหญ้าข้างๆ นี่หว่า ดูแล้วก็ไม่เห็นจะมีอะไรพิเศษสักนิด”
สิ้นเสียงพูด เฉินวั่งผิงก็คว้าเมล็ดธัญพืชสีดำอมเหลืองขนาดเท่าปลายนิ้วก้อย ขึ้นมาจากกองหญ้ากระจายเกลื่อนเหล่านั้นได้สำเร็จ
เดิมทีเมล็ดพืชนี้ควรจะมีเปลือกแข็งห่อหุ้มอยู่ด้านนอก แต่คาดว่าน่าจะเป็นเพราะโดนเครื่องตัดหญ้าเฉือนเข้า ทำให้ขอบเปลือกมีรอยยุบเสียหาย และคงเป็นเพราะเหตุนี้เอง ในตอนนี้เขาจึงเห็นว่าแสงสีดำที่เปล่งออกมาจากเมล็ดพืชกำลังหรี่แสงลงอย่างรวดเร็ว
เขาไม่รอช้า รีบยื่นมือไปหยิบมันขึ้นมาแล้วรีบตรวจสอบสเตตัสด้วยความคาดหวัง
【เมล็ดข้าวสีดำกลายพันธุ์☆ (เสียหายแล้ว ไม่สามารถนำไปเพาะปลูกได้)】
【ระยะเวลาเติบโต: ยี่สิบวัน】