เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 158 การหลอมพลัง
เฉินวั่งผิงรีบประกอบปืนไรเฟิลซุ่มยิงเข้าด้วยกันอย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็หยิบปืนขึ้นรถขับออกไปอย่างกระตือรือร้น
ไปลองปืนกันหน่อยดีกว่า
เนื่องจากยังไม่แน่ใจว่าปืนไรเฟิลซุ่มยิงกระบอกนี้จะส่งเสียงดังแค่ไหน เขาจึงตัดสินใจขับรถออกมาให้ไกลหน่อย มุ่งหน้าไปยังเขตเหมืองร้างแห่งอื่นเพื่อทดสอบประสิทธิภาพ
สิบนาทีต่อมา เฉินวั่งผิงก็ขับรถพาเตียวเป่ามาถึงบริเวณใกล้กับเหมืองร้างแห่งหนึ่ง
"พี่อินทรี ช่วยบินสำรวจรอบๆ ดูลาดเลาหน่อย"
เตียวเป่าได้ยินเสียงเรียกแต่กลับไม่ยอมขยับตัว มันนอนหมอบหน้าบูดอยู่บนเบาะข้างคนขับแล้วส่งเสียงฮึ่มฮัมในลำคอ
เฉินวั่งผิงขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
เตียวเป่าเห็นว่าเฉินวั่งผิงยังไม่เข้าใจความหมายของตัวเอง มันจึงส่งเสียง "ปี๊บๆๆ" ออกมาด้วยท่าทางหงุดหงิด เพื่อจะบอกว่า: พี่ผิง ตอนที่ฉันกำลังฝึกฝนอยู่ นายแอบกินนมวัวไฟคนเดียวได้ยังไง! แถมยังไม่เหลือไว้ให้ฉันสักหยด! มันเกินไปแล้วนะ!
เฉินวั่งผิงมองท่าทางแสนงอนของเตียวเป่าแล้วอดหัวเราะออกมาไม่ได้