เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 ขี่ลมท่องนภา
เมื่อได้ยินเสียงของเฉินวั่งผิง เจ้าเตียวเป่าก็ส่งเสียงร้อง "ปี๊บๆๆๆ" ออกมาอย่างร้อนรนตื่นเต้น จังหวะการเคาะเปลือกไข่ถี่กระชั้นยิ่งกว่าเดิม
รีบมาช่วยพ่อสิวะ!
ฉันไม่ใช่หนอนปลอกซะหน่อย ไม่ต้องมาทำพิธีทะลวงรังไหมออกนอกดักแด้อะไรทั้งนั้น!
ไอ้หินบ้านี่แข็งชะมัด! แรงจะหมดอยู่แล้วเนี่ย! เคาะไม่แตกแล้วโว้ย!
โชคดีที่ตอนนี้เฉินวั่งผิงได้ยินเสียงร้องของเจ้าเตียวเป่าแล้ว และเข้าใจความหมายที่สื่อออกมาทันที
"เตียวเป่า เดี๋ยวพี่ผิงไปช่วยเดี๋ยวนี้แหละ!"
เดิมทีเฉินวั่งผิงตั้งใจจะใช้ค้อน แต่เขากลัวว่าแรงกระแทกจะรุนแรงเกินไปจนเผลอทำร้ายเจ้าเตียวเป่าเข้า คิดอยู่ครู่หนึ่งจึงหยิบสว่านออกมา ถือมันไว้ด้วยมือแล้วกดจี้ลงไปตรงจุดอ่อนบนเปลือกไข่สัตว์เลี้ยงออกแรงขัดถูอย่างเต็มที่
"ครืด ครืด ครืด ครืด"