กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 ยกระดับเทคโนโลยีการผลิต!
เฉินวั่งผิงฟังไปก็วิเคราะห์ตามไปด้วย “พรุ่งนี้อากาศแจ่มใสอย่างนั้นเหรอ สู้มีเมฆมากยังจะดีเสียกว่า คำใบ้มิอาจพรรณนาหมายถึงเตือนให้ฉันรีบจัดการกัวฉี่ข่ายงั้นเหรอ แล้วคำใบ้มิอาจพรรณนาอีกอันหมายความว่ายังไงล่ะเนี่ย ฉันเอาความจริงใจแลกความจริงใจของใครกัน?”
กำลังคิดอยู่เพลินๆ จู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงสัตว์ร้ายน้ำเสียงเย็นเยียบประโยคสุดท้ายจากวิทยุ
เฉินวั่งผิงรีบใช้มือปัดหยาดน้ำบนหน้าออกทันที พร้อมกับหันขวับมองไปรอบด้าน
ต่อให้เพิ่งใช้เวลาร่วมกับนกอินทรีทองคำแค่ชั่วครู่ชั่วยาม แต่เขาเกิดความเอ็นดูเจ้านกอินทรีทองคำตัวนี้จากก้นบึ้งของหัวใจ ไม่มีทางปล่อยให้มันต้องตายแน่
“ฟ่อๆ? น้ำเสียงเย็นเยียบ? นี่มันเสียงงูงั้นเหรอ?”