กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 หลิวอ้ายหมินกลับบ้านแล้ว
“แต่เสี่ยวเป่ากับพี่ ๆ มีแม่ มียายกับตาที่รักพวกหนู แล้วยังมีน้ากับจิ้นจื่อ เด็กคนอื่นอาจไม่ได้มีคนรักมากมายขนาดนี้ก็ได้นะ”
หลินเยว่ก้มหน้าปลอบเสี่ยวเป่าอย่างอดทน
ตั้งแต่ก้อนข้าวเหนียวน้อยพูดชัดขึ้นเรื่อย ๆ ทุกวันก็มีคำถามไม่ซ้ำกัน
วันนี้จู่ ๆ กลับถามเรื่องพ่อขึ้นมาเสียอย่างนั้น
“จริงด้วย~”
ดูเหมือนเสี่ยวเป่าจะเชื่อที่แม่พูด เธอพยักหน้ากลม ๆ ด้วยเสียงอ้อแอ้
หลินเยว่เพิ่งถอนหายใจโล่งอก ก็ได้ยินเสี่ยวเป่าถามขึ้นอีกครั้ง
“แต่แม่ยังไม่ได้บอกเลยว่าทำไมพวกเราถึงไม่มีพ่อ?”
ดวงตาของเสี่ยวเป่ากลมโต