กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 จักรยานของซูชิงชิงหายไป
“แม่ หนูอยากขึ้นเขา!”
ก่อนเข้านอนตอนกลางคืน เสี่ยวเป่านอนซบอกแม่แล้วออดอ้อน
หลินเยว่นอนตะแคง มือข้างหนึ่งตบหลังเสี่ยวเป่าเบา ๆ
“ขึ้นเขามีอะไรให้เล่น? พรุ่งนี้ตื่นแล้วให้พวกพี่พาหนูไปหาต้าโต้วในหมู่บ้านดีกว่า”
ถึงจะรู้ว่าเสี่ยวเป่าเก่งมาก แต่หลินเยว่ก็ไม่อยากให้ลูกขึ้นเขาไปเสี่ยงอันตราย
นี่คงเป็นสัญชาตญาณของคนเป็นแม่ทั่วโลก
“แม่ อย่าเลย~ หนูจะไปรักษาอาการป่วยให้หยวนไหน่ไหน่ ต้องขึ้นเขาไปหายา!”
เสี่ยวเป่าพลิกตัวลุกนั่ง แล้วชี้เท้าอวบ ๆ ของตัวเองพลางพูดกับแม่อย่างจริงจัง
เห็นเสี่ยวเป่าทำท่าขึงขัง หลินเยว่ก็ลุกขึ้นนั่งตาม