กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 เสี่ยวหงหง: ทายสิว่าทำไมฉันถึงเป็นหมู?!
ระหว่างทาง เด็ก ๆ นั่งบนจักรยานอย่างมีความสุขสุด ๆ
แต่พวกเขาไม่กล้าหัวเราะหรือพูดอะไร
แต่ละคนหดคอเหมือนนกกระทา ดวงตากลอกไปมาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น แต่เอามือเล็ก ๆ ปิดปาก ไม่มีใครกล้าส่งเสียง
ตอนนี้แม่กำลังโกรธ พวกเขารู้จักดูสีหน้าผู้ใหญ่ดี
เสี่ยวเป่ากับซานหวานั่งอยู่คนละฝั่งในตะกร้าที่ติดแน่นกับคานจักรยาน
ส่วนเอ้อร์หวากับต้าหวานั่งเบียดกันบนเบาะหลังจักรยาน แต่ก็นั่งได้พอดี
เอ้อร์หวากอดเอวแม่ไว้แน่น ต้าหวาก็ยื่นแขนไปจับเสื้อแม่