กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 ความคิดเล็ก ๆ ของหลินต้าย่ง
“ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร ฉันแค่จะไปดูว่าเด็ก ๆ วันนี้ไปโรงเรียนเป็นอย่างไร ฉันเป็นน้า จะไปห่วงใยพวกเขาหน่อยไม่ได้หรือ?”
หลินต้าย่งพูดอย่างดื้อรั้น
เขาไม่กล้าบอกว่าตั้งใจไปถามหลินเยว่ว่าเมื่อไรจะเข้าเมืองอำเภอไปซื้อจักรยาน วันนี้เขาแอบซักเสื้อผ้าที่ใส่ออกจากบ้านไว้เรียบร้อยแล้ว
แม้จะอายุเกือบ 30 ปีแล้ว แต่บางเวลา ผู้ชายก็ยังเป็นเด็กจนวันตาย
“ไป ๆ ไม่มีใครห้ามคุณสักหน่อย ถามแค่คำเดียว ปากก็ทำงานเหมือนรถไถนาเลย”
จางกุ้ยจือถือซาลาเปาเดินต่อ คิดจะรีบเอาไปส่งตอนยังร้อน
เมื่อสองสามีภรรยาไปถึง หลินเยว่ก็ปิดประตูพาเด็ก ๆ กินข้าวแล้ว