กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 505 คำตัดพ้อ
"เธอพูดถูกเผงเลย...
ไม่อย่างนั้นพวกเราทั้งชีวิตนี้คงเป็นได้แค่ออฟฟิศตัวเล็กๆ เท่านั้นแหละ
เธอดูนังนั่นสิ อาศัยแค่ใบหน้าประจบสอพลอคอยเลียแข้งเลียขา ก็ทำให้พวกผู้นำโปรดปรานได้แล้ว
ส่วนคนซื่อสัตย์ทำงานขยันขันแข็ง ก้มหน้าก้มตาทำงานงกๆ แบบพวกเรา
ที่ทุ่มเททำแค่หน้าที่ของตัวเองให้ดี
ก็ได้แต่หาหนทางเลื่อนตำแหน่งไม่เจอไปตลอดชีวิตแบบนี้แหละ"
"เฮ้อ มันก็ใช่น่ะสิ!
ขอแค่พวกเรายังเรียนรู้วิธีเอาอกเอาใจและคอยตามใจผู้นำไม่เป็น
ก็มีแต่ต้องก้มหน้ารับความอัดอั้นตันใจแบบนี้ต่อไป