กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 472 ยอมจำนนอย่างฝืนใจ
ทว่าในเวลานี้ หลินหยวนกลับทำได้เพียงเบิกตากว้างมองดูภรรยาของตนเองทนทุกข์ทรมาน โดยที่ไม่อาจยื่นมือเข้าช่วยอะไรได้เลยสักอย่าง!
"คุณคะ ฉัน...
ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้วจริงๆ!
ความทรมานจากอาการอยากยานี้ มันไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาทั่วไปจะทนทานไหวหรอกนะ
ฉันขอร้องคุณล่ะ คุณรีบตกลงตามเงื่อนไขที่ซูหงไฉยื่นมาเถอะนะ! ที่รัก ฉันขอร้องคุณล่ะ!
ขอแค่ตอนนี้พวกเขายอมฉีดยาให้ฉันสักเข็ม
ไม่ว่าเรื่องอะไรจะให้ฉันไปทำ ฉันก็พร้อมจะตกลงโดยไม่ลังเลเลยทั้งนั้น
หลักการอะไร? คุณธรรมอะไร? ฉันโยนมันทิ้งไว้ข้างหลังได้หมดแล้ว
หลินหยวน อย่างไรเราก็เป็นสามีภรรยากันนะ