กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 466 เหลียงเจิ้งผู้สาบสูญ
ทว่า สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดก็คือ
เขากลับไม่ห่วงความปลอดภัยของตัวเอง และดำดิ่งลงสู่ก้นทะเลลึกอันมืดมิดโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
ใต้ทะเลลึกที่มืดจนมองไม่เห็นแม้แต่นิ้วมือตัวเองนั้น
เหลียงเจิ้งรู้สึกเพียงเบื้องหน้ามืดสนิทไปหมด
ในเมื่อไร้หนทาง เขาจึงทำได้เพียงอาศัยประสาทสัมผัสอันเฉียบไวคลำทางไปข้างหน้า
ในที่สุด ฟ้าก็ไม่ทอดทิ้งคนพยายาม!
เมื่อเขาคว้าแขนของชายคนนั้นไว้ได้อีกครั้ง
คราวนี้เขาใช้พละกำลังทั้งหมดที่มี ไม่ว่าอย่างไรก็จะไม่ยอมปล่อยมือเด็ดขาด
เพราะในใจเขารู้ดีว่า